Geschiedenis van Charkov Oekraïne

Charkov werd in het midden van de 17e eeuw gesticht door de Kozakken (1654) en groeide hierbij uit tot het grootste centrum van Oekraïense cultuur. Volgens opgravingen zouden er echter in de tweede eeuw voor Christus al mensen in dit gebied gewoond hebben. Bij verschillende opgravingen werden vondsten gedaan uit de Christus de Sântana de Mures Chernyakhiv cultuur. Deze cultuur verwijst en kenmerkt het leven in de 2e tot en met de 6e eeuw na Christus.

Lange tijd was Charkov echter Russisch grondgebied. Van 1917 tot 1934 was Charkov zelfs de hoofdstad van de Oekraïense SSR, totdat Kiev deze functie na deze tijd overnam. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd er de beroemde Derde slag om Charkov uitgevochten.

Deze Derde slag om Charkov was de laatste belangrijke strategische overwinning van Duitsland in de Tweede Wereldoorlog. Het gevecht om de Oekraïense stad vond plaats tussen 16 februari 1943 en 15 maart 1943. Op 21 oktober 1941 werd Charkov al veroverd door de Duitsers, maar na de Duitse nederlaag in Stalingrad, werd de stad door de Sovjettroepen in februari 1943 heroverd. De Duitsers lanceerden echter een tegenaanval, waarmee ze de Russen terug de stad in dreven. In de stad zelf ontstonden gruwelijke straatgevechten, waarna de Duitsers uiteindelijk zegevierden.

Na deze tijd bleef Charkov nog enige tijd in handen van de zogenoemde asmogendheden, een alliantie waarvan de kern bestond uit Duitsland, Italië en Japan. Op 23 augustus 1943, als gevolg van de Slag om Koersk, moest deze alliantie de stad toch opgeven en zich definitief terugtrekken.